‘Gelukkig gaf de kerk ons rijst en vitamines’

Toen het coronavirus vorig jaar wereldwijd impact kreeg, startte Verre Naasten vrij snel een corona-noodhulpactie. “Daarmee ondersteunen we de diaconale noodhulp van lokale kerken en christelijke organisaties. Als logische reactie op de gebeurtenissen”, stelt Klaas Harink, directeur van Verre Naasten. “Het coronavirus had én heeft voor Nederland al grote gevolgen, laat staan voor inwoners van allerlei landen in Afrika, Azië en Zuid-Amerika. Voor hen is deze crisis een regelrechte ramp. Wat is het dan bijzonder als kerken opstaan om diaconale hulp te bieden.”

Vangnetten

“Wij in Nederland kunnen terugvallen op goede medische zorg, sociale vangnetten en miljardeninjecties van de overheid”, schetst Harink. “Voor miljoenen mensen wereldwijd geldt dat niet. Zij zijn niet alleen bang om ziek te worden zonder dokter of kliniek in de buurt, een lockdown betekent voor hen bovendien: geen inkomsten en dus een eten.” De noodhulpactie werd uitgerold via Kerkenhelpenkerken.nl, het gezamenlijke noodhulpplatform van Verre Naasten, de Gereformeerde Zendingsbond (GZB) en het diaconaat van de CGK-kerken.

Woorden én daden

“Stuk voor stuk zijn we geen noodhulporganisaties”, benadrukt de Verre Naasten-directeur. “Maar incidentele noodhulp, uitgevoerd door één of enkele van onze partners, ondersteunen we wel. Wij geloven namelijk in kerken die Jezus’ licht verspreiden met woorden én daden. Deze coronacrisis vraagt bij uitstek om het praktisch maken van Jezus’ liefde, gewoon door er te zijn voor hulpbehoevende mensen. Dus door voedselpakketten met rijst, linzen, sojabonen, olie, zout en zeep uit te delen, mondkapjes en corona-informatie te verspreiden of handenwasinstallaties te plaatsen op centrale plekken.”

‘Wat hebben we straks?’

Irene, een jonge moeder uit Senvawn in Noordoost-India, kreeg voedselhulp van de lokale Reformed Presbyterian Church. “Door het coronavirus stegen in India de voedselprijzen enorm en ontstonden er voedselzekerheisproblemen. Voor arme mensen zoals ik werd daardoor de toekomst heel donker”, vertelt ze. “Gelukkig gaf de kerk ons rijst, vitamines en een handboek over de gevaren van corona. Met het eten kunnen we het 3 weken volhouden. Toch hebben we nog zorgen. Door de lockdown en de avondklok kunnen we geen rijst en andere gewassen aanplanten, terwijl nu het plantseizoen is. Dus wat hebben we straks? En als dagloner verdien je nu ook niets.” Ze verzucht: “Ik heb in mijn leven nog nooit zo’n crisis meegemaakt”

Beperkte financiën

Verre Naasten ontving al zeker 25 steunverzoeken van partnerkerken en -organisaties in tenminste 15 landen. “Vaak zaten ze vol goede ideeën, maar waren hun financiële middelen beperkt. Met de noodhulpactie willen wij hen graag ondersteunen”, aldus Harink. “Samen kunnen we iets doen aan de grote nood die door de coronacrisis op zoveel plekken is ontstaan. Pluspunt is dat de kerken en organisaties zich richten op hun eigen omgeving. Hun dorp of gemeenschap, waar zij de mensen én de noden kennen. Bovendien stellen wij als voorwaarde dat noodhulpbijdragen niet alleen binnen de eigen kerk ingezet mogen worden; ook anderen in de gemeenschap moeten ermee geholpen worden.”

‘Mijn leven gered’

De Eglise Nouvelle Alliance van dominee Marc Nabie deelde voedselpakketten uit aan behoeftige gezinnen in Burkina Faso. “Ook moslims waren getuige van de vrijgevigheid van de kerk”, vertelt hij enthousiast. “Drie van mijn buren, allemaal moslim, kwamen zelfs naar mijn huis om mij te bedanken. Dat verraste mij totaal. Een alleenstaande buurvrouw zei: ‘Sinds ik in Ouagadougou woon heeft niemand mij ooit zo geholpen. Jullie hebben mijn leven gered én dat van mijn zoon en zus’. Een ander zei: ‘Toen ik vanmorgen wakker werd, dacht ik eerst dat het een droom was. Maar het bleek echt waar!’ Ik kreeg tranen in mijn ogen van alle reacties, het overweldigde mij enorm. Ik zag hoe waar Jezus’ woorden zijn dat ‘er meer geluk is in geven dan in ontvangen’. Zoveel monden die ons bedankten, al die mensen die huilden van vreugde en verbazing. Zij zagen dat de Heer op hun nood reageerde! Het deed mij óók beseffen hoe groot de nood soms is.”

Pijn van de honger

Vanuit Bangladesh deelt een voorganger een soortgelijk getuigenis: “We brachten een voedselpakket bij een hoogbejaarde vrouw nabij Fulbari. Ze moest huilen van blijdschap en bleef ons maar zegenen. Ze had zich er al bij neergelegd dat ze zou sterven, want haar eten was bijna op. Met een restje gepofte rijst en water hield zij zich in leven. Ze had letterlijk pijn van de honger en werd steeds zwakker. Nu vond ze weer hoop om te leven! Ze noemde ons engelen, door God gestuurd.” Hij vervolgt: “Dat we ook voedselpakketten kunnen geven aan niet-christelijke families is echt geweldig. Velen hadden een negatieve blik op christenen en de kerk, maar nu ontvingen ze de liefde van Jezus!”

“Het gaat om noodhulp die levensreddend kan zijn”, onderstreept Harink. “Uw gift helpt lokale kerken wereldwijd om van grote waarde te zijn voor hun gemeenschap. Samen kunnen wij zo Jezus’ licht laten schijnen in zwaar getroffen regio’s.”

Dit artikel verscheen in juli 2020 in de Gereformeerde Kerkbode en het Gereformeerd Kerkblad.

Corona-noodhulp
Corona-noodhulp
Corona-noodhulp
Corona-noodhulp
Corona-noodhulp