‘Naast kansarme mensen gaan staan’

“Ik ben geboren en opgegroeid in Odisha, een landelijk dorpje, in een hindoe-familie. Tijdens mijn collegejaren ontmoette ik een christelijke vriend, via hem leerde ik Jezus kennen. In 1992 accepteerde ik Christus als mijn persoonlijke Redder en liet mij dopen. Ik had nooit gedacht dat mijn vader zich hier zo fel tegen zou verzetten, maar het werd een flinke strijd. Want zodra mijn vader hoorde dat ik christen was geworden, werd hij zo boos dat hij mij niet meer in huis wilde hebben. Ik mocht pas terugkomen wanneer ik Christus zou ontkennen. Dat liet mij geen andere keus: ik moest de stap zetten en verliet het huis omwille van Christus.

Worstelingen

Het was geen gemakkelijke tijd.  Gelukkig kon ik een paar maanden bij een vriend wonen en in die tijd opende God een deur, zodat ik in juni 1992 naar een bijbelcollege kon. Vier jaar later rondde ik mijn Bachelor in de Theologie af en sloot ik mij aan bij een misisonair project, waar ik mensen van de Emmanuel Hospital Association (EHA) leerde kennen. Ik werkte twee jaar als evangelist en verhuisde toen naar Saharanpur. Daar ben ik nu voorganger in de Hindustani Covenant Church.

Ik kreeg nog met allerlei uitdagingen en worstelingen te maken, en had geen familie op wie ik kon terugvallen. En er was niemand die mij financiële steun gaf. Maar God liet mij nooit in de steek. In 2002 trouwde ik met Esther en we waren zo gelukkig. Met onze kerk pionierden we in onze woonplaats. In 2003 zegende God ons met een dochter, Grace. Zeven jaar later kregen we onze tweede dochter, Glory. Onze eerste dochter, Grace,  bleek direct onze volgende uitdaging. Door problemen bij de geboorte kwam ze ter wereld met hersenletsel. Daardoor kampt ze met een gedeeltelijke verlamming: cerebrale parese. Grace was voor ons jarenlang een worsteling. Aan de ene kant vertrouwden we op God, maar aan de andere kant leefde het ‘waarom’. Waarom moest ons dit overkomen? Waarom moest dit Grace overkomen?

Gods plan

In 2012 hadden wij een arts op bezoek, die kort langskwam om Grace te zien. Terwijl we aan het praten waren, zei de arts dat God een plan had met Grace. Hij raadde ons aan om God te vragen naar Zijn wil met haar én ons leven. Dat bracht ons ertoe om veel te bidden, om zo de wil van God te zoeken. Na enkele maanden hield het Anugrah-centrum van de EHA een ​​revalidatiekamp voor beperkte en gehandicapte kinderen, waarvoor wij een uitnodiging kregen. Daar, tijdens dat weekend,  leerden we eindelijk Gods plan begrijpen! We voelden Gods liefde en kregen een enorme behoefte om naast de beperkte, gehandicapte en kansarme mensen in de Indiase samenleving te gaan staan.

Kansarme vrouwen en kinderen

In 2013 richtten wij de Grace Foundation Trust op, een instelling zonder winstoogmerk die zich inzet voor het welzijn, de groei en ontwikkeling van kansarme kinderen en vrouwen uit gemeenschappen aan de rand van de Indiase samenleving. We richten ons vooral op het beschermen en waarborgen van de rechten van fysiek gehandicapte kinderen en beperkten. Onderdeel van de foundation is het Grace Care Center, een zorgcentrum en school in één, waar we nu 15 kinderen met een handicap (4-15 jaar) kunnen ondersteunen en begeleiden. Het ontbreekt ons aan de financiële steun om een groter aantal kinderen op te vangen, maar we merken dat de nood hoog is en dat er veel vraag is naar onze ondersteuning.

Deuren openen

Vanuit het Grace Care Center werken we samen met het Anugrah-centrum, dat veel expertise heeft in het ondersteunen van gehandicapte en beperkte mensen. Het Anugrah-centrum helpt ons bij het trainen van onze eigen medewerkers en bij het beoordelen van hulpaanvragen van gezinnen met een gehandicapt of beperkt kind. We merken dat veel gehandicapte en beperkte kinderen in onze omgeving verwaarloosd zijn in hun ontwikkeling en opvoeding. Daarom werken we aan een programma waarbij het kind in alle opzichten centraal staat. We proberen een omgeving te creëren waarin de kinderen kunnen leren, spelen en genieten, en sociale interactie met anderen kunnen hebben. En hoewel we niet iedereen kunnen helpen, weten we dat God getrouw is en deuren voor de gehandicapte kinderen van India zal openen!”

Indramani Kisan is voorganger van de Hindustani Covenant Church in Saharanpur, India, en founder van de Grace Foundation Trust en het Grace Care Center. Daarmee wil hij zoveel mogelijk gehandicapte en beperkte kinderen helpen, opvangen en ondersteunen. In India is ruim 2% van de mensen gehandicapt. De meeste gehandicapten hebben nauwelijks toegang tot gezondheidszorg, onderwijs en werkgelegenheid. Ook ontvangen ze vaak niet de voorzieningen en diensten die ze nodig hebben én waar ze vaak recht op hebben. Ook ervaren ze uitsluiting in het dagelijks leven. De Emmanuel Hospital Association, van wie het Grace Care Center ondersteuning ontvangt, is een partnerorganisatie van India Mission en Verre Naasten.

Verre Naasten vraagt met Biddag aandacht voor lokale kerken in India, die via allerlei diaconale programma’s en projecten uitreiken naar de allerarmsten in hun omgeving. Geeft u ook? Gebruik de onderstaande buttons!

Pastor Indramani
EHA
Grace Care Center