Rijke de Wolf: betrokken op jonge mensen

Afgelopen zondag heeft de Heer onze oud-collega, Rijke de Wolf, bij zich Thuisgehaald. Dertig jaar geleden keerde het gezin De Wolf terug naar Nederland, vanuit Sentani, op Irian Jaya (het huidige Papoea), in Indonesië.

Rijke en Fokkelien hebben zich als onderwijzers/internaatsouders ingezet op Papoea en zijn in de levens van veel jonge mensen van grote betekenis geweest. Want de kinderen van de toenmalige uitgezondenen brachten een groot deel van het jaar door in het internaat, om daar Nederlands onderwijs te volgen. Dat betekende voor een langere periode weg van hun ouders (en vaak ook jongere broertjes en zusjes); in de puberteit…

In veel harten worden dankbare herinneringen aan Rijke bewaard, aan hoe hij de jongeren steunde in het zoeken van hun weg om te groeien naar hun eigen volwassenheid. Indruk maakte zijn warme, open belangstelling en zijn houding in het leven met God. De uitgezondenen die in het binnenland woonden, konden bij hun spaarzame bezoeken aan ‘de kust’ (Sentani, Jayapura) altijd rekenen op een open oor in huize De Wolf. Er is heel wat afgepraat over de mooie ervaringen én de frustraties.

Maar ook de Papoea’s en hun leefwereld konden rekenen op Rijkes hart. Hij schreef daarover de novelle Sapuru, waarin hij een inkijkje gaf hoe er met het jonge leven van Sapuru omgegaan werd, in de context van de samenleving in het binnenland. Rijke was ook heel betrokken op Gods schepping, niet alleen op de mensen als Zijn kinderen, maar ook op de natuur.

Dankbaar terugkijkend op een rijk leven, gaan onze gedachten uit naar Fokkelien, de kinderen en kleinkinderen en de vrienden om hen heen. We wensen ieder Gods troost en kracht toe in de komende periode en bidden voor dankbaar terugkijken en vertrouwend vooruitkijken.