Jan-Matthijs van Leeuwen over TLT in Bangladesh

“In mijn hele leven heb ik nog niet zo’n training meegemaakt”. Nibaron Chorka (61) voorganger van een kleine kerk in Bangladesh is stellig: “Normaal ben ik na twee dagen behoorlijk uitgeteld in zo’n training. Nu heb ik juist extra energie. Hier kan ik mijn gedachten namelijk uiten. Ik mag iets van mijn kennis delen met anderen. Deze training voelt meer als een familie dan een cursus…”

Afgelopen februari heb ik met twee verschillende groepen in Bangladesh een aantal Timothy Leadership Training modules ‘gedaan’. Ik vond het om meer dan één reden een enorm voorrecht. Allereerst: het waren mijn eerste TLT-trainingen als mastertrainer. Wat geweldig om mee te maken dat de TLT-principes werken. Mensen worden werkelijk blij en in beweging gezet met een participatieve methode die een beroep doet op hun kennis. Bijzonder trof me dat daardoor mensen zich ook gezien, gewaardeerd voelden. “Mijn kennis, ervaring doet er toe”. Je proeft het sterk in het citaat van Nibaron hierboven.

Een aantal deelnemers was nog niet erg thuis in de Bijbel, dat gold vooral voor de groep met een moslimachtergrond. Waar mogelijk heb ik andere deelnemers gevraagd om de Bijbelgedeelten die voorkwamen in de cursus even echt te vertellen. Een bijzondere vorm was om een Bijbelverhaal met elkaar uit te spelen: een kermende, gewonde man op de grond van ons lokaal, een trotse priester en leviet die demonstratief aan de andere kant voorbijgaan, en dan ineens die vreemdeling, die wel vol compassie is. Ook de mensen die het verhaal wel al kenden, zeiden: zo is dit verhaal nog nooit eerder bij ons binnengekomen.

Bijzonder was de training voor mij ook, omdat ik voor het eerst in een totaal ander deel van de wereld was. Ik heb genoten van de prachtige groene rijstvelden, de vele verschillende bomen en vruchten, de fascinerende mensen en het voedsel. Ik heb natuurlijk ook culturele blunders begaan. Een levensgevaarlijke rit in een tuk-tuk door het chaotische verkeer van Dhaka ontlokte mij bij de opening van de les een grap. “Mijn taxichauffeur vanmorgen had onvermoede geestelijke gaven: hij heeft me laten bidden zoals ik in jaren niet heb gedaan”. Pas toen ik de niet begrijpende gezichten zag, besefte ik een fout te hebben gemaakt. Mijn verzekering dat alles verder prima was, mocht niet baten. De verdere dagen werd ik opgehaald in een heuse auto…