Visie op herenigde kerk mag wel wat scherper

Vandaag in het Nederlands Dagblad een opiniebijdrage van onze directeur Klaas Harink. Zijn statement: “Heb niet alleen aandacht voor goede dingen doen, maar confronteer mensen ook met Jezus Christus de bevrijder. En heb meer oog voor de wereldwijde kerk. Dat komt het visiedocument voor de herenigde kerk van vrijgemaakten en Nederlands-gereformeerden ten goede.”

Ook ik verlang naar een nieuwe kerk. En het is goed om bij de toekomstige fusie van de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt en de Nederlandse Gereformeerde Kerken, een schets te maken waarin staat wat zij nu belangrijk vindt. Als directeur van Verre Naasten kijk ik dan met belangstelling naar wat geschreven wordt over het missionaire karakter van de kerk en de band met geloofsgenoten wereldwijd. Op twee punten zou ik aan het document (Nederlands Dagblad 17 januari) wat willen toevoegen.

Prachtig dat er onder het kopje ‘begaan met de wereld’ staat dat we als kerk niet met de rug naar de wereld staan; dat we in onze eigen wijken, dorpen en steden licht willen uitstralen. Hiervoor hebben we als vrijgemaakt- en Nederlands-gereformeerde kerken in het recente verleden te weinig oog gehad. Ik leerde van mijn broers en zussen uit India, Brazilië en Zuid-Afrika dat een kerk die geen oog heeft voor zijn naaste omgeving, geen knip voor de neus waard is. Het doet me ook denken aan de woorden uit de Bijbel over de eerste christelijke gemeenten: ze stond hoog in aanzien bij hun omgeving.

Kijk eens hoe het er nu voor staat. Tweeduizend jaar later concludeert het Centraal Bureau voor de Statistiek dat de kerk het minst vertrouwde instituut in Nederland is. We hebben dus nogal wat verloren! Laten zien hoe God de wereld bedoelde, is een goed streven. Recht doen, tot zegen zijn – daar krijgen we complimenten voor vanuit de samenleving en daar we voelen ons comfortabel bij. Overigens, als christenen hebben we niet het alleenrecht op het doen van goede daden, ook veel niet-christenen doen goede dingen! Daarom is mijn verlangen dat als wij als christenen tot een zegen zijn, het óók heel nadrukkelijk tot ‘heil’ mag wezen. Dat die wijkbewoner door mijn daden en woorden iets mag proeven van die grote God, die door Christus ons bevrijdde. Van die bevrijding mag je nu al iets merken als je christen wordt. En je mag het volledig smaken, op een manier die niet uit te beelden is, wanneer Jezus als bevrijder terugkomt in deze wereld.  Geloof delen in woord en daad, dat is wat de kerk mag doen. Of voelen we ons wat ongemakkelijk bij de boodschap om hen te zoeken die Jezus Christus niet (er)kennen?

wereldwijd
Onder het kopje ‘samen met alle gelovigen’ schrijft de regiegroep ook mooie dingen. De kerk is een beweging met een geschiedenis en met een wereldwijde reikwijdte. Maar die wereldwijde kerk komt er wel wat bekaaid af in de schets van de regiegroep. Juist gelovigen uit andere werelddelen kunnen ons nu vertellen dat God zijn kerk niet in de steek laat, zoals het soms lijkt in Europa. Getuigenissen van groeiende kerken in Azië en Afrika kunnen ons in Nederland bemoedigen. Het geeft ons een reden tot dank. En wat kunnen we veel leren van elkaar! Juist door het gegeven dat wij allen ‘kinderen van onze tijd zijn’ is het goed een spiegel voorgehouden te krijgen van christenen uit andere contexten. De relatie met christenen wereldwijd helpt ons beter zicht te hebben op God, Zijn plan, Zijn reddingswerk. Vanuit die relatie mag je elkaar tot een hand en een voet zijn.